Avtoyuyuculuqdan başlanan yol: İndi Əlişir Rusiyanın adlı-sanlı iş adamlarından sayılır - VİDEO

Avtosfer.az-ın məlumatına görə, Orta Asiya ölkələri üzrə bürosu avtoyuyucuda işləyən və sonra varlanan özbəkistanlı Əlişir Bajorovun həyat yoluna ekskurs edib. Onun 32 yaşı var. Əlişir Yekaterinburqda böyük bir logistika mərkəzində tanınmış kafenin sahibidir. İşin çoxluğundan bir neçə ildir Özbəkistana gedə bilmir və qohumları ilə yalnız onlayn ünsiyyət qurur. O, Özbəkistanda mühasib-iqtisadçı ali təhsili alıb, avtomobil yuyucusu kimi çalışıb və 2007-ci ildə Rusiyaya gedib. Bir il Sankt-Peterburqda işləyib və sonra sinif yoldaşlarının işlədiyi Yekaterinburqda məskunlaşıb. “Rusiyaya niyə getdiyimi bilmirəm. Hər kəs harasa gedir. Mən daha çox ovçuluqla maraqlanırdım”, – deyir Əlişir. “Əvvəlcə çox təəssüf hissi keçirdim. Çox çətin idi. Rus dilini yaxşı bilsəm də, hər şeyi, hara getməli olduğumu və nə etməli olduğumu bilmirdim. Sonra başa düşdüm. Adət-ənənələr, insanlar – tamamilə fərqli bir dünyaya düşmüşdüm”.

Miqrantlar üçün tipik peşədə özünü sınayıb: tikinti yerində, fabrikdə və daha sonra taksidə çalışıb. Ancaq taksidə işləməyin çətin olduğunu söyləyir. Nəhayət o, kafedə işləmək qərarına gəlir. Əlişirin sözlərinə görə, anası ona yemək bişirməyi yaxşı öyrədibmiş. Bir məktəbli olaraq, o işdə olarkən özü və qardaşları üçün yemək bişirirdi. O vaxtdan bəri Əlişir milli mətbəxin yeməklərini bişirməyi sevir. Kafe sahibi olsa da, ocağın yanında dayanmaqdan usanmır. Həmişə işçilərə, xüsusən aşpazlara kömək edir. “Mənim üçün milliyyət yoxdur. Hamımız bir insanıq, hamımız eyni səma altında gəzirik, eyni havada nəfəs alırıq”, – deyən Əlişirin aşpazları elə həmyerliləridir. Bir işçisi Sardor Tibb Universitetinin tələbəsidir. O, gecə növbəsində işləyir, gündüz isə oxuyur. Əlişir növbəlilik rejimi yaradıb ki, işlə təhsili birləşdirsin. “Həmişə bir-birimizə kömək etməliyik. Üstəlik bir tələbəyə artıq şəkildə yardımçı olmalıyıq. Ona görə ki, onların buna ehtiyacı var. Qoy onlar işləsin və oxusun və gələcəklərini qursunlar”.

Tezliklə anası və kiçik qardaşı da Əlişirin yanına gələcək. 7 il əvvəl Əlişirin bir qızı var idi, amma ailəsi ilə evlilik pozuldu. İndi qızını həftədə bir neçə dəfə məktəbdən çıxarır və istirahət günlərində vaxtlarını bir yerdə keçirirlər. Əlişir deyir ki, bu, Rusiyanı tərk edə bilməməsinin əsas səbəblərindən biridir. Anası nəvəsini yalnız Skype-la görür və Əlişirdən hələ Özbəkistana gəlmək fürsətini tapmadığından inciyir. Özü də vətəninə qayıtmaq istədiyini söyləyir, ancaq bu, hələ ki, mümkün deyil. İndi Əlişir Rusiya vətəndaşlığını almağı planlaşdırır. Aylıq patentlərin ödənilməsi, sənədlərin toplanması və miqrasiya xidmətinin daimi yoxlamaları lazımsız problemlərə səbəb olur. “Uşaqlıqdan bəri İspaniyaya, Madridə getmək istəyirəm. Sevimli Real Madrid komandamın matçına ən azı canlı olaraq bir dəfə baxmağı arzulayıram. İndi hər şey bizim əlimizdədir. Yetər ki, səy göstər”. (konkret.az)