Ermənistan - riyakarlıq nümunəsi

İstər  tarixdə, istərsə də  müasir dövrümüzdə  inkişaf etmiş mədəniyyətə, mənəvi-maddi sərvətlərə sahib dövlətlərə qarşı bəzi dövlətlər öz düşmən niyyətlərini gizlədə bilmir, hər daim öz xain xislətlərini həyata keçirməyə çalışırlar. Bu onu göztərir ki,  dünya  durduqca  müharibələr, münaqişələr  qaçılmazdır. Etiraf etməliyik ki, Ölkəmiz də belə tale yaşamaq məcburiyyətindədir. Tarixi faktlar aydın göstərir ki, mənfur qonşularımız elə bu məqsəd naminə 200 il əvvəl köçürülüb tarixi torpaqlarımıza. Məqsəd bizim olanı zaman-zaman, tikə-tikə almaq və kökü olmayan bu millətə vermək. Bəli bu gün bu tarixin acı nəticələrini yaşayır xalqımız. Mərd düşmənlə döyüşmək ayrıca bir zövqdür. Ancaq ikiüzlü, yaltaq, günahsız mülki əhali qarşısında şir, əsgər qarşısında yazıq sifəti alan bir  çaqqal  sürüsü ilə daimi  müharibədə olmaq heç də z övqverici deyil. Havadarlarının köməyi ilə Ermənistan  sonuncu dəfə 1991-ci ildən əzəli torpaqlarımızın işğalına başladı və 20 faiz torpağımızı xəyanət bahasına işğal edərək, 30 ilə yaxın müddətdə  zorla əlində saxladı. Bu zaman ərzində müxtəlif beynəlxalq təşkilatların çıxardığı qətnamələrə riayət etməyərək, əsl saymamazlıq, nümayiş etdirdi. Hətda bu azmış kimi məkrli siyasətini davam etdirdi. 1945-ci ildən fəaliyyət göstərən, sülh və təhlükəsizliyi qoruyan bir təşkilatın işğala dair 4 qətnaməsinə məhəl qoymayaraq, beynəlxalq hüquqa qarşı xalqımızda inamsızlıq yaratdı. 1992-ci ildə münaqişənin həlli məqsədilə yaradılan ATƏT-in Minsk qrupu danışıqlar çərçivəsində heç bir irəliləyişə nail olmadı. Qeyri hökumət təşkilatı olan lobbi təşkilatları vasitəsi beynəlxalq aləmdə  yaltaq siyasətləri  ilə, mənəviyyatlarını, şərəflərini satmaqla  “uğura” imza atmağa çalışdılar. Vətən müharibəsi başlayana qədər ermənilər hələ də özlərinin uydurduğu  “Böyük Ermənistan” yalanına inanmaqda idilər. Müharibə dövründə düşmən tərəfindən mülki obyektlərimizin hədəfə alınması heç də təəccüblü  deyildi. A.S.Puşkinin “Sən şərəfsizsən, sən alçaqsan, çünki sən ermənisən” ifadəsinin təsdüfi deyilmədiyi bir daha təsdiqini tapdı. 1905-1906-cı il qırğınlarında da, 1918 mart soyqırımında da, 1991-1994-cü il I Qarabağ müharibəsində də mülki əhali əsas hədəf idi. Budur əsl erməni siması, budur erməniçilik. Bu xalq gec-tez beynəlxalq səviyyədə öz layiqli cəzasını alacaqdır. O gün uzaqda deyil.

Qardaş Qəfərov

Neftçala rayon sakini, müəllim